Myrtus tarentina

Myrtus tarentina, znany jako mirt tarentyński lub mirt karłowy, to zwarty, zimozielony krzew pochodzący z regionu śródziemnomorskiego, o dużej wartości ozdobnej. Ma silnie rozgałęzioną, gęstą budowę z cienkimi pędami pokrytymi małymi, naprzeciwległymi, wąskimi, lancetowatymi, ciemnozielonymi i błyszczącymi liśćmi. Po dotknięciu lub roztarciu liście wydzielają przyjemny aromat charakterystyczny dla rodzaju Myrtus.

Rośnie stosunkowo wolno, ma zwarty pokrój i zwykle osiąga 1–2 m wysokości, tworząc gęste, zaokrąglone kępy. Wiosną i latem wytwarza małe białe kwiaty, pojedyncze i delikatne, z licznymi pręcikami nadającymi lekki, ozdobny wygląd. Po kwitnieniu mogą pojawić się małe ciemne owoce. Rozmiar i tolerancja cięcia sprawiają, że szczególnie nadaje się na niskie żywopłoty, obwódki, rabaty, do ogrodów śródziemnomorskich i uprawy doniczkowej.

Wymaga bezpośredniego słońca lub półcienia i najlepiej rośnie przy dużej ilości światła. Preferuje żyzne lub umiarkowanie ubogie, przewiewne gleby o doskonałym drenażu, gdyż nie toleruje długotrwałego podmokłego podłoża. Po ukorzenieniu dobrze znosi suszę i upał, choć podczas długich okresów wysokiej temperatury potrzebuje częstszego podlewania. Podlewanie powinno być umiarkowane, z częściowym wysychaniem podłoża między dawkami i ograniczeniem zimą. Znosi regularne cięcie, które pozwala zachować zwarty kształt i pobudza gęstsze rozgałęzianie.