Pinus halepensis

Pinus halepensis, znana jako sosna alepska, to zimozielone drzewo iglaste o szybkim wzroście, typowe dla krajobrazów śródziemnomorskich. Może osiągnąć 15–25 m wysokości i tworzy nieregularną, szeroką i stosunkowo lekką koronę, która z wiekiem staje się bardziej otwarta. Cienkie igły w kolorze jasnozielonym do szarozielonego zebrane są po dwie i kontrastują z jajowatymi szyszkami, utrzymującymi się na gałęziach przez kilka lat. To gatunek bardzo odpowiedni do dużych ogrodów, rekultywacji krajobrazu, pasów wiatrochronnych i suchych terenów nadmorskich.

Wiosną wytwarza żółtawe kwiaty męskie i niewielkie, czerwonawe struktury żeńskie, które przekształcają się w zdrewniałe szyszki. Choć jej główna wartość ozdobna to pokrój, faktura igieł i przystosowanie do warunków śródziemnomorskich, wyróżnia się również zdolnością do zakorzeniania się na ubogich, kamienistych, piaszczystych lub wapiennych terenach. Szybka reakcja w ciepłym i suchym klimacie tłumaczy jej historyczne zastosowanie do utrwalania gleby i ochrony przed erozją – zawsze z uwzględnieniem dużych rozmiarów dorosłego drzewa.