Arbutus unedo

Abelia grandiflora, znana jako abelia wielkokwiatowa, to półzimozielony krzew o dużej wartości ozdobnej, często stosowany ze względu na długie kwitnienie i atrakcyjne liście. Ma gęstą, łukowatą i silnie rozgałęzioną budowę z cienkimi gałęziami o eleganckiej, rozłożystej formie. Małe, owalne, błyszczące, ciemnozielone liście w chłodniejszych okresach mogą przybierać czerwone lub brązowe odcienie.

Rośnie umiarkowanie, ma zwarty pokrój i zwykle osiąga 1–2 m wysokości, tworząc zaokrąglone, szeroko rozrastające się kępy. Od końca wiosny do jesieni wytwarza liczne rurkowate białe lub różowawe kwiaty zebrane w kątach liści, którym towarzyszą czerwonawe działki pozostające po kwitnieniu. Długi okres kwitnienia przyciąga pszczoły i inne owady zapylające. Jest często stosowana na obwódki, niskie żywopłoty, rabaty, skarpy, w ogrodach ozdobnych i uprawie doniczkowej.

Wymaga bezpośredniego słońca lub półcienia i najlepiej rośnie przy kilku godzinach słońca dziennie. Preferuje żyzne, bogate w materię organiczną gleby o dobrym drenażu, choć po ukorzenieniu przystosowuje się do różnych terenów. Znosi umiarkowaną suszę, lecz podczas wzrostu korzysta ze względnie stałej wilgotności. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w ciepłych miesiącach, z lekkim przesychaniem powierzchni gleby i ograniczeniem zimą. Dobrze znosi cięcie po kwitnieniu służące zachowaniu zwartego pokroju, usuwaniu starych gałęzi i pobudzaniu nowych pędów.