Charakterystyka i pielęgnacja
Nandina domestica, znana jako nandina domowa lub święty bambus, to zimozielony krzew pochodzący z Chin i Japonii, o dużej wartości ozdobnej. Ma lekką, elegancko rozgałęzioną budowę z cienkimi, wzniesionymi pędami powierzchownie przypominającymi bambus. Liście są złożone i drobno podzielone, zielone, a młode przyrosty często mają czerwonawe lub miedziane odcienie, które stopniowo zmieniają się wraz z dojrzewaniem.
Rośnie umiarkowanie, zwykle ma zwarty pokrój i osiąga 1–2 m wysokości, tworząc gęste, pionowe kępy. Wiosną i latem wytwarza rozgałęzione kwiatostany szczytowe z małymi białymi kwiatami, po których pojawiają się efektowne grupy kulistych, jaskrawoczerwonych owoców, utrzymujących się przez dużą część jesieni i zimy. W chłodnych okresach liście mogą przybierać intensywnie czerwone i purpurowe barwy, zapewniając walory ozdobne przez cały rok. Jest często stosowana na obwódki, rabaty, niskie żywopłoty, w ogrodach orientalnych i uprawie doniczkowej.
Wymaga bezpośredniego słońca lub półcienia, choć w bardzo ciepłych regionach korzysta z ochrony przed silnym popołudniowym słońcem. Preferuje żyzne, bogate w materię organiczną, lekko kwaśne gleby o dobrym drenażu, lecz przystosowuje się do różnych podłoży. Po ukorzenieniu dobrze znosi chłód i umiarkowane okresy suszy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w ciepłych miesiącach, z lekkim przesychaniem powierzchni gleby. Unikać długotrwałego podmokłego podłoża; lekkie cięcie pomaga zachować zwarty pokrój i pobudza odnowę pędów.

1/1,9 L
2,5/3 L
5 L
8/10 L
15 L

